Opis
Orzech włoski to potężne, długowieczne i bardzo popularne drzewo owocowe z rodziny orzechowatych. Cenione jest przede wszystkim za smaczne, niezwykle zdrowe owoce oraz za to, że latem tworzy w ogrodzie rozłożystą koronę dającą głęboki, przyjemny cień.
Najważniejsze cechy:
• Wygląd: Posiada potężny, niski pień pokryty jasnoszarą korą oraz wielkie, pierzaste, jasnozielone liście, które po roztarciu wydzielają charakterystyczny, intensywny zapach. Owoce są kuliste, ukryte w zielonej, mięsistej łupinie, która jesienią pęka, odsłaniając twardą, zdrewniałą skorupę z jadalnym, pofałdowanym jądrem.
• Kwitnienie: Od kwietnia do maja. Wytwarza niepozorne kwiaty męskie w formie zwisających zielonych kotków oraz drobne kwiaty żeńskie. Owocuje od września do października.
• Wzrost: Rośnie silnie i osiąga potężne rozmiary – zazwyczaj dorasta do 10-25 metrów wysokości i tworzy bardzo szeroką, rozłożystą koronę, przez co wymaga dużej przestrzeni w ogrodzie.
• Wymagania: Najlepiej rośnie na stanowiskach ciepłych, w pełni słonecznych i osłoniętych od silnych wiatrów. Preferuje gleby żyzne, głębokie, przepuszczalne, bogate w wapń, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Bardzo źle znosi ziemie podmokłe, ciężkie, kwaśne oraz chłodne zastoiska mrozowe.
• Odporność: Starsze drzewa wykazują bardzo dobrą mrozoodporność, jednak młode sadzonki są wrażliwe i w pierwsze zimy wymagają usypywania kopczyków u nasady. Bardzo groźne są dla niego późne, majowe przymrozki, które mogą uszkadzać rozwijające się liście i kwiaty. Wytwarza substancję o nazwie juglon, która hamuje wzrost niektórych innych roślin w jego bezpośrednim sąsiedztwie.
• Zastosowanie: Sadzony jako duże drzewo użytkowe i dekoracyjne na większych działkach, w ogrodach przydomowych oraz w sadach towarowych. Oprócz wartościowych owoców, jego drewno jest niezwykle cenione i poszukiwane w meblarstwie.
• Wygląd: Posiada potężny, niski pień pokryty jasnoszarą korą oraz wielkie, pierzaste, jasnozielone liście, które po roztarciu wydzielają charakterystyczny, intensywny zapach. Owoce są kuliste, ukryte w zielonej, mięsistej łupinie, która jesienią pęka, odsłaniając twardą, zdrewniałą skorupę z jadalnym, pofałdowanym jądrem.
• Kwitnienie: Od kwietnia do maja. Wytwarza niepozorne kwiaty męskie w formie zwisających zielonych kotków oraz drobne kwiaty żeńskie. Owocuje od września do października.
• Wzrost: Rośnie silnie i osiąga potężne rozmiary – zazwyczaj dorasta do 10-25 metrów wysokości i tworzy bardzo szeroką, rozłożystą koronę, przez co wymaga dużej przestrzeni w ogrodzie.
• Wymagania: Najlepiej rośnie na stanowiskach ciepłych, w pełni słonecznych i osłoniętych od silnych wiatrów. Preferuje gleby żyzne, głębokie, przepuszczalne, bogate w wapń, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Bardzo źle znosi ziemie podmokłe, ciężkie, kwaśne oraz chłodne zastoiska mrozowe.
• Odporność: Starsze drzewa wykazują bardzo dobrą mrozoodporność, jednak młode sadzonki są wrażliwe i w pierwsze zimy wymagają usypywania kopczyków u nasady. Bardzo groźne są dla niego późne, majowe przymrozki, które mogą uszkadzać rozwijające się liście i kwiaty. Wytwarza substancję o nazwie juglon, która hamuje wzrost niektórych innych roślin w jego bezpośrednim sąsiedztwie.
• Zastosowanie: Sadzony jako duże drzewo użytkowe i dekoracyjne na większych działkach, w ogrodach przydomowych oraz w sadach towarowych. Oprócz wartościowych owoców, jego drewno jest niezwykle cenione i poszukiwane w meblarstwie.
