Opis
Słonisz srebrzysty szczepiony na pniu to rzadko spotykany, unikatowy krzew z rodziny bobowatych o bardzo oryginalnej, egzotycznej urodzie. W formie piennej tworzy niezwykle ciekawą, zwartą, niemal idealnie kulistą koronę, która zachwyca kontrastowym ubarwieniem i obfitym kwitnieniem.
Najważniejsze cechy:
• Wygląd: Posiada wąskie, drobne, podłużne liście o unikalnym, srebrzysto-błękitnym lub szaro-niebieskim odcieniu. Na pędach znajduje się dość spora liczba ostrych cierni. Kwiaty są motylkowate, pachnące, o pastelowej barwie – od różowo-fioletowej po jasnopurpurową.
• Kwitnienie: Od czerwca do lipca. Kwiaty rozwijają się bardzo masowo i są wybitnie miododajne, przez co przyciągają całe roje pszczół i motyli. Po przekwitnięciu na gałęziach pojawia się duża ilość ozdobnych, twardych torebek nasiennych w formie strąków.
• Wzrost: Wysokość zależy od miejsca szczepienia na podkładce (najczęściej pień ma 120-160 centymetrów). Sama korona rośnie umiarkowanie i osiąga około 1 do 1,5 metra średnicy. Regularne cięcie pozwala utrzymać jej bardzo gęsty, regularny kształt.
• Wymagania: Wyjątkowo mało wymagający i łatwy w uprawie. Najlepiej rośnie na stanowiskach w pełni słonecznych i ciepłych. Doskonale radzi sobie w niemal każdym rodzaju gleby, preferując podłoża lekkie, piaszczyste i bardzo dobrze przepuszczalne.
• Odporność: Cechuje się potężną odpornością na suszę, wysokie temperatury oraz zasolenie podłoża i zanieczyszczenia miejskie. Roślina nie choruje i nie jest atakowana przez szkodniki. Dobrze znosi zimy, ale młode okazy warto sadzić w miejscach osłoniętych od mroźnych wiatrów.
• Zastosowanie: Idealny jako rzadki, przyciągający uwagę rarytas do małych ogrodów przydomowych, ogrodów skalnych, nowoczesnych oraz na słoneczne rabaty. Ze względu na ogromną odporność świetnie sprawdza się w trudnych warunkach miejskich, przy drogach, na skarpach oraz uprawiany w donicach na nasłonecznionych tarasach
• Wygląd: Posiada wąskie, drobne, podłużne liście o unikalnym, srebrzysto-błękitnym lub szaro-niebieskim odcieniu. Na pędach znajduje się dość spora liczba ostrych cierni. Kwiaty są motylkowate, pachnące, o pastelowej barwie – od różowo-fioletowej po jasnopurpurową.
• Kwitnienie: Od czerwca do lipca. Kwiaty rozwijają się bardzo masowo i są wybitnie miododajne, przez co przyciągają całe roje pszczół i motyli. Po przekwitnięciu na gałęziach pojawia się duża ilość ozdobnych, twardych torebek nasiennych w formie strąków.
• Wzrost: Wysokość zależy od miejsca szczepienia na podkładce (najczęściej pień ma 120-160 centymetrów). Sama korona rośnie umiarkowanie i osiąga około 1 do 1,5 metra średnicy. Regularne cięcie pozwala utrzymać jej bardzo gęsty, regularny kształt.
• Wymagania: Wyjątkowo mało wymagający i łatwy w uprawie. Najlepiej rośnie na stanowiskach w pełni słonecznych i ciepłych. Doskonale radzi sobie w niemal każdym rodzaju gleby, preferując podłoża lekkie, piaszczyste i bardzo dobrze przepuszczalne.
• Odporność: Cechuje się potężną odpornością na suszę, wysokie temperatury oraz zasolenie podłoża i zanieczyszczenia miejskie. Roślina nie choruje i nie jest atakowana przez szkodniki. Dobrze znosi zimy, ale młode okazy warto sadzić w miejscach osłoniętych od mroźnych wiatrów.
• Zastosowanie: Idealny jako rzadki, przyciągający uwagę rarytas do małych ogrodów przydomowych, ogrodów skalnych, nowoczesnych oraz na słoneczne rabaty. Ze względu na ogromną odporność świetnie sprawdza się w trudnych warunkach miejskich, przy drogach, na skarpach oraz uprawiany w donicach na nasłonecznionych tarasach
